لغت نامه دهخدا
لیچ افتادن. [ اُ دَ ] ( مص مرکب ) لچ افتادن. جراحت. و رجوع به لچ افتادن شود.
لیچ افتادن. [ اُ دَ ] ( مص مرکب ) لچ افتادن. جراحت. و رجوع به لچ افتادن شود.
(اُ دَ ) (مص ل. ) ۱ - فاسد شدن، گندیدن. ۲ - آب آوردن و چرکین شدن زخم.
( مصدر ) لچ افتادن گندیدن پوست بدن.
فاسد شدن، گندیدن.
آب آوردن و چرکین شدن زخم.