لغت نامه دهخدا
لاسونیان. [ س ُ ] ( اِخ ) مردم قسمتی از دومین ایالتی که داریوش کبیر از نظر گرفتن مالیات تأسیس کرد مرکب از: می سیان، لیدیان، لاسونیان؛ کابالیان و هی گنیان بودند و مالیات آن پانصد تالان بود. ( ایران باستان ج 2 ص 1472 ).
لاسونیان. [ س ُ ] ( اِخ ) مردم قسمتی از دومین ایالتی که داریوش کبیر از نظر گرفتن مالیات تأسیس کرد مرکب از: می سیان، لیدیان، لاسونیان؛ کابالیان و هی گنیان بودند و مالیات آن پانصد تالان بود. ( ایران باستان ج 2 ص 1472 ).