قورت انداختن
مترادفها
بلعیدن، فرو بردن
متضادها
بیرون ریختن، استفراغ کردن
لغت نامه دهخدا
قورت انداختن. [ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) قورت رفتن. بخود بالیدن. خودستایی کردن.
فرهنگ معین
(اَ تَ )(مص ل. ) (عا. ) لاف زدن، ادعا کردن.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) خودستایی کردن ٠
ویکی واژه
(عا.)
لاف زدن، ادعا کردن.
جمله سازی با قورت انداختن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او سعی کرد تمام خشم و عصبانیت خود را در درونش قورت انداخت تا باعث ایجاد درگیری و بحثهای بیهوده میان اعضای خانواده نشود.
💡 وقتی دید که دوستش در حال سخنرانی است، تمام حرفهای تندی که در ذهنش میچرخید را به سختی قورت انداخت و فقط لبخند زد.
💡 کودک با عجله و بدون اینکه حتی فرصت جویدن داشته باشد، تکه نان را در دهان خود قورت انداخت تا زودتر به بازی برسد.