لغت نامه دهخدا
قبیض. [ ق َ ] ( ع ص ) شتابنده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). نیک شتابی کننده در رفتار از مرغ و جز آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ): فرس قبیض الشد؛ اسب سخت شتابنده و زودبردارنده پایها را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || خردمندملازم و مشغول پیشه خود. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
