«شتابیکننده» صفتی مرکب در زبان فارسی است که به معنای کسی است که در کارها شتاب دارد و امور خود را با عجله انجام میدهد. این واژه برای توصیف فردی بهکار میرود که بدون درنگ و تأمل کافی دست به عمل میزند و بیشتر به سرعت توجه دارد تا دقت. در متون لغوی، «شتابیکننده» برابر با «شتابنده» دانسته شده و بر حالت عجول بودن در رفتار و تصمیمگیری دلالت میکند. چنین شخصی معمولاً کارها را با تندی و بیدرنگ پیش میبرد. این صفت میتواند بار معنایی منفی داشته باشد، زیرا شتابزدگی گاه سبب خطا و ناپختگی در عمل میشود. با این حال در برخی موارد ممکن است تنها به تندکاری و سرعت عمل اشاره کند. در متون کهن برای این مفهوم واژههایی مانند «هثهاث» و «هقهاق» نیز آمده است. کاربرد آن بیشتر در توصیف خوی و رفتار اشخاص است نه اشیاء. در زبان امروز این واژه کمتر رایج است و بیشتر صورت سادهتر «شتابزده» یا «عجول» بهکار میرود. در مجموع، «شتابیکننده» به کسی گفته میشود که کارها را با شتاب و بیتأمل انجام میدهد.
شتابی کننده
لغت نامه دهخدا
شتابی کننده. [ ش ِ ک ُ ن َ دَ / دِ] ( نف مرکب ) شتابنده. آنکه شتاب به کار دارد. مُستَهدِج. مُقرَنصِف. قَبین؛ شتابی کننده در امور خود. هَثهاث. هَقهاق؛ شتابی کننده در امور. ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
شتابنده آنکه شتاب بکار دارد.