لغت نامه دهخدا
عضرفوط. [ ع َ رَ ] ( ع اِ ) کرمکی است سپید نازک، که بدان انگشتان زنان را تشبیه دهند. یا گربه نر که از دواب دیوان است. ( منتهی الارب ). به فارسی آن را کرباسو گویند، و گویند جانوری است سفید و نرم که انگشت دختران را بدان تشبیه کنند. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). جانوری است که به فارسی مارمولک و به هندی بهمنی نامند. ( مخزن الادویه ). عذفوط، و گویند آن نر«عظاء» است، و گویند آن از دواب و رکائب جن است. ( از اقرب الموارد ). تصغیر آن عُضَیرف و عُضَیریف است. ج، عَضارف، عضرفوطات. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
