لغت نامه دهخدا
عساعس. [ ع َ ع ِ ] ( ع اِ ) ج ِ عَسعَس. ( منتهی الارب ). گرگ و خارپشت، بدان جهت که شبگرد میباشند. ( آنندراج ). قنافذ است، و آن را بدان نام بجهت آن موسوم نموده اند که در شب رفتار بسیار می نماید. ( مخزن الادویة ). قنافذ و خارپشتان است بجهت کثرت رفت وآمد آنها در شب، گویی مفرد آن عسعس است. ( از اقرب الموارد ).
