لغت نامه دهخدا
( طربلة ) طربلة. [ طَ ب َ ل َ ] ( ع مص ) بالا انداختن کمیز را. یقال: طربل بوله طربلة؛ بالا انداخت کمیز را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
( طربلة ) طربلة. [ طَ ب َ ل َ ] ( ع مص ) بالا انداختن کمیز را. یقال: طربل بوله طربلة؛ بالا انداخت کمیز را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).