بدکنش

بدکنش. [ ب َ ک ُ ن ِ ] ( ص مرکب ) بدکردار. ترمنشت. بدفعل. بدعمل. بدکنشت. ( ناظم الاطباء ).

بدکار، بدکردار، بدعمل.

بدکار، بدکردار، بدعمل، بدکنشت
( صفت ) بد کار بد کردار بد عمل بد فعل بد فعال.

💡 نه چندی چنین گفت کای نامدار بپرهیز زین بدکنش روزگار

💡 برانگیخت از جایتان بخت بد که تا بر تن بدکنش بد رسد

💡 بقاش بادا چندانکه ملک عالم را ز بدکنش بستاند به نیکخواه دهد

💡 ور بدکنش به سختی سوهان است تفسیده‌کوره‌ام من سوهان را

💡 گفت: ای گروه بدکنش این طفل بی‌گناه از تشنگی چو مو شده، از خستگی چو نال

💡 سزد کاین بدکنش را دوست گیرم چو بیرون زو دگر کس نیست با من