لغت نامه دهخدا
( شنظاة ) شنظاة. [ ش َ ] ( ع اِ ) سر کوه و نواحی آن. ج، شناظی. ( یادداشت مؤلف ). سر کوه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شناظ و شناظیر و شنظوة شود.
( شنظاة ) شنظاة. [ ش َ ] ( ع اِ ) سر کوه و نواحی آن. ج، شناظی. ( یادداشت مؤلف ). سر کوه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به شناظ و شناظیر و شنظوة شود.