لغت نامه دهخدا
شامذ. [ م ِ ] ( ع ص ) ناقه آبستن. ( منتهی الارب )( از اقرب الموارد ). ج، شوامذ. || خرمابن گشن یافته. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). || ( اِ ) کژدم و عقرب. ( منتهی الارب )( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). ج، شوامذ و شُمَّذ.
