لغت نامه دهخدا
سرخیوس. [ س َ ] ( یونانی، اِ ) به لغت یونانی دوایی است که آن را شیطرج خوانند. گویند هرکه را دندان درد کند آن را برکف دست مخالف گیرد و بر شیب روی نهد درد ساکن گردد.( برهان ) ( آنندراج ). رجوع به سرخنیوس و شیطرج شود.
سرخیوس. [ س َ ] ( یونانی، اِ ) به لغت یونانی دوایی است که آن را شیطرج خوانند. گویند هرکه را دندان درد کند آن را برکف دست مخالف گیرد و بر شیب روی نهد درد ساکن گردد.( برهان ) ( آنندراج ). رجوع به سرخنیوس و شیطرج شود.
شاه تره.