تپاله برچین

لغت نامه دهخدا

تپاله برچین. [ ت َ ل َ / ل ِ ب َ ] ( نف مرکب ) که تپاله جمع کند.جمعکننده تپاله. تپاله ورچین. رجوع به تپاله شود.

که تپاله جمع کند جمع کنند. تپاله تپاله ورچین