لغت نامه دهخدا
ستبرنای. [ س ِ ت َ ] ( اِمص، اِ مرکب )( از: ستبر + نای = نا، پسوند اسم مصدر همچو درازنا و ژرفنا ) سطبری و غلیظی و لک و پکی و بزرگی چیزی را گویند و آن را بعربی خضمه خوانند. ( برهان ). گندگی و سطبری چیزی مانند فراخ نای و درازنای یعنی محل فراخی و درازی. ( آنندراج ). ستبرنای چیزی؛ قسمت ستبر آن: العظمة و الخضمة؛ ستبرنای ساعد. ( السامی فی الاسامی ).
