دوجنیبه

دوجنیبه. [ دُ ج َ ب َ / ب ُ ] ( ص مرکب ) دوجنیبت. دویدک. با دو اسب یدک. || ( اِ مرکب ) کنایه از شب و روز است. ( آنندراج ). رجوع به دوجنیبت شود.