دنگالی

لغت نامه دهخدا

دنگالی. [ دَ ] ( حامص مرکب ) صفت دنگال: اتاقهای به آن دنگالی همه خالی افتاده است. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به دنگال شود.

فرهنگ فارسی

صفت دنگال اتاقهای به آن دنگالی همه خالی افتاده است.