دنگالی

لغت نامه دهخدا

دنگالی. [ دَ ] ( حامص مرکب ) صفت دنگال: اتاقهای به آن دنگالی همه خالی افتاده است. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به دنگال شود.

صفت دنگال اتاقهای به آن دنگالی همه خالی افتاده است.