لغت نامه دهخدا
دراز گردیدن. [ دِ گ َ دَ ] ( مص مرکب ) دراز شدن و طولانی شدن. ارتفاع یافتن. بسمت بالا قد کشیدن: تَعَقﱡر؛ دراز گردیدن گیاه. سَمق؛ دراز گردیدن تره. مَشَق؛ دراز و باریک اندام گردیدن جاریه. ( از منتهی الارب ). || بسمت پایین کشیده شدن. طول یافتن چون از بالا بدان نگرند، چون درازگردیدن موی. تَطایر. طَیَر. ( منتهی الارب ). || امتداد یافتن. گسترده گردیدن. اِنسبات. عَماقة.عُمق. ( از منتهی الارب ). و رجوع به دراز گشتن شود.
