معنی خناطیل | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

خناطیل. [ خ َ ] ( ع ص ) پراگنده. منه: ابل خناطیل؛ شتران پراگنده. منه: کعاب خناطیل؛ ملتزج معترض بها. || ج ِ خنطولة. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).

گزارش محتوای نامناسب