لغت نامه دهخدا
تیعان. [ ت َ ی َ ] ( ع مص ) تاع تیعاً و تیعاً و تیعاناً. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به تیع شود.
تیعان. [ ت َی ْ ی َ ] ( ع مص ) رجل تیعان؛ مرد شتابنده بسوی بدی و یا بسوی هر چیز که باشد. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). رجوع به تیع شود.
