لغت نامه دهخدا
تنشیل. [ ت َ ] ( ع مص ) ناشتا شکستن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال: نَشِّل ْ ضیفک ( به صیغه امر )؛ ای سلفه؛ ناشتاشکن بخوران مهمان خود را. ( ناظم الاطباء ).
تنشیل. [ ت َ ] ( ع مص ) ناشتا شکستن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال: نَشِّل ْ ضیفک ( به صیغه امر )؛ ای سلفه؛ ناشتاشکن بخوران مهمان خود را. ( ناظم الاطباء ).