تلمیظ
مترادفها
اشاره، کنایه
لغت نامه دهخدا
تلمیظ. [ ت َ ] ( ع مص ) حق کسی را بدو دادن. || چشانیدن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج )( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به تلمظ شود.
فرهنگ فارسی
حق کسی را بدو دادن.
اشاره، کنایه
تلمیظ. [ ت َ ] ( ع مص ) حق کسی را بدو دادن. || چشانیدن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج )( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به تلمظ شود.
حق کسی را بدو دادن.