تقی الدین سبکی
لغت نامه دهخدا
تقی الدین سبکی. [ ت َ قی یُد دی ن ِ س ُ ] ( اِخ ) علی بن عبدالکافی بن علی بن تمام السبکی الانصاری الخزرجی مکنی به ابوالحسن است. در عصر خود شیخ الاسلام و از مفسران و مناظران بود. فرزند تاج السبکی صاحب طبقات است.در سبک مصر متولد شد و به قاهره رفت و از آنجا به شام نقل کرد و در سال 739 هَ. ق. قاضی شام شد و در پایان عمر به قاهره بازگشت و در همانجا بسال 756 درگذشت او راست: الدر النظیم. مختصر الطبقات الفقهاء. احیاءالنفوس فی صنعة القاء الدروس. الاغریض فی الحقیقة والمجاز و الکنایة و التعریض. السیف المسلول علی من سب الرسول. مجموعة فتاوی. الابتهاج فی شرح المنهاج و جز اینها و فرزندش التاج فهرست تصنیفات او را فراهم و اظهار نظر علما را در وصف اخلاق و وسعت معلومات او جمعآوری کرده است. ( از اعلام زرکلی ج 2 صص 677 - 688 ).رجوع به قاموس الاعلام ترکی ذیل تقی الدین سبقی شود.
جمله سازی با تقی الدین سبکی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تقی الدین سبکی یکی از علمای بزرگ و برجسته در تاریخ علوم اسلامی بود که آثار و نوشتههای بسیار ارزشمندی در زمینه اصول فقه از خود به جای گذاشت.
💡 بسیاری از پژوهشگران در سراسر جهان برای مطالعه دقیق دیدگاههای فقهی و کلامی تقی الدین سبکی به کتابهای قدیمی و نسخههای خطی مراجعه میکنند.
💡 در جلسات علمی و دانشگاهی، معمولاً از زندگی و دستاوردهای علمی تقی الدین سبکی به عنوان نمونهای از شکوفایی اندیشه در دورانهای گذشته یاد میشود.