ترهوک

لغت نامه دهخدا

ترهوک. [ ت َ رَ وُ ] ( ع مص ) جنبان رفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ): مر فلان یترهوک؛ ای کانه یموج فی مشیته. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).