تجاذل

لغت نامه دهخدا

تجاذل. [ ت َ ذُ ]( ع مص ) با هم کینه داشتن و دشمنی نمودن. ( از اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

با هم کینه داشتن و دشمنی نمودن.