لغت نامه دهخدا
بلغر. [ ب ُ غ ُ ] ( اِ ) مخفف بلغور است که گندم پخته دلیده کرده باشد. آش گندم. ( شرفنامه منیری ). شایدلهجه ای عامیانه در بلغور است. رجوع به بلغور شود.
بلغر. [ ب ُ غ ُ ] ( اِخ ) شهری است صقالبه را بسمت شمال،بسیار سردسیر که عامه آن را بُلغار گویند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). و رجوع به بلغار و بلغارستان شود.
