بعلوت

لغت نامه دهخدا

بعلوت. [ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ بعله، بمعنی خاتون. ( قاموس کتاب مقدس ). || شهری است در طرف جنوبی یهودیه. ( از قاموس کتاب مقدس ).