بطء

کندی، آهستگی

سرعت، شتاب

بطء. [ ب ُطْءْ ] ( ع مص ) بطاء. درنگ کردن و آهستگی نمودن. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). ضد اسراع. ( از اقرب الموارد ).
بطء. [ ب ُطْءْ ] ( ع اِ ) بُطوع. درنگی وآهستگی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || و قولهم لم افعله بطاً یا هذا و بُطآی؛ یعنی نکرده ام آن را گاهی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
- بطء حرکت؛ حرکت کند. جنبش سنگین.
- بطء عمل؛ سنگینی، آرامی، کندی در کار.
این کلمه را که بر وزن شغل است معمولاً بشکل بطوء مینویسند ولی برطبق قواعد رسم خط بی واو باید نوشته شود همزه آخر که بعد از حرف ساکن باشد بی کرسی نوشته میشود مانند مل ء و شی و امثال آنها شاید اشتباه از اینجا رخ داده باشد که در بعضی نوشته ها شکل «بطوء» را دیده و گمان کرده اند کلمه بطء است که به آن صورت نوشته شده است غافل از این که «بطوء» خود کلمه دیگری است بر وزن جلوس که از حیث معنی با بطء فرقی ندارد. ( نشریه دانشکده ادبیات تبریز سال اول شماره 2 ).

(بُ ) (مص ل. ) درنگ کردن، آهستگی کردن.

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۱(بار)

درنگ کردن، آهستگی کردن.