لغت نامه دهخدا
بصیص. [ ب َ ] ( ع اِ ) لرزه. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ) ( آنندراج ). || درخش، و یقال: حصیصهم و بصیصهم؛ کذا، یعنی عدد اینها این قدر است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). درخشان. رخشان. درفشان. تابنده. نورانی.
بصیص. [ ب َ ] ( ع مص ) درخشیدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( مهذب الاسماء ). لها [ لصفائح الطلق ] بصیص و بریق. ( مفردات ابن بیطار ). || تراویدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). بص الماء؛ تراوید آب. || اندک دادن: بص لی بیسیر؛ اندک داد من را. ( منتهی الارب ).
