بشک افتادن

لغت نامه دهخدا

بشک افتادن. [ ب ِ ش َ اُ دَ ] ( مص مرکب ) بشک شدن. به تردید و دودلی افتادن. شک کردن. رجوع به شک و بشک شدن شود.

فرهنگ فارسی

بشک شدن. به تردید. و دودلی افتادن. شک کردن.