لغت نامه دهخدا
اکماء. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ کَمِی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). ج ِ کمی. دلاوران. مردان باسلاح. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به کمی شود.
اکماء. [ اِ ] ( ع مص ) سماروغ ناک شدن زمین. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). بسیار سماروغ گشتن زمین. ( تاج المصادر بیهقی ) ( دهار ). رجوع به سماروغ شود. || سماروغ خورانیدن قوم را. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || پیر گردانیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || عزم کردن. ( ناظم الاطباء ).
