لغت نامه دهخدا
( الاقة ) الاقة. [ اِ ق َ ] ( ع مص ) لیقه انداختن در دوات و نیکو کردن سیاهی آن را. ( منتهی الارب ) ( تاج المصادر بیهقی ). || برچسبانیدن، یقال: الاقه بنفسه؛ بخود چسبانید آن را. ( مهذب الاسماء ).
( الاقة ) الاقة. [ اِ ق َ ] ( ع مص ) لیقه انداختن در دوات و نیکو کردن سیاهی آن را. ( منتهی الارب ) ( تاج المصادر بیهقی ). || برچسبانیدن، یقال: الاقه بنفسه؛ بخود چسبانید آن را. ( مهذب الاسماء ).
لیقه انداختن در دوات و نیکو کردن سیاهی آنرا. بر چسبانیدن یقال الاقه بنفسه بخود چسبانید آنرا.