اصحاب نسطور

اصحاب نسطور. [ اَ ب ِ ن َ / ن ِ / ن ُ ] ( اِخ ) پیروان نسطور حکیم بودند که در روزگار مأمون ظهور کرد و برحسب رای خویش به تصرف در انجیل ها پرداخت، و این گروه در میان مسیحیان مشابه معتزله در میان مسلمانانند. آنان گفتند: خدای تعالی یگانه و صاحب اقانیم سه گانه وجود و علم و حیات است و این اقانیم زاید بر ذات نیستند و خود ذات هم نمیباشند و کلمه ( اقنوم علم ) بطریق امتزاج به جسد عیسی متحد نشد چنانکه ملکائیه معتقد بودند و بر طریق ظهور بدان هم نبود چنانکه یعقوبیه میگفتند، بلکه این امر همچون تابش خورشید بر بلور یا همانند ظهور نقش در انگشتری بود. ( از ملل و نحل چ قدیم تهران ). و رجوع به نسطوریه و ص 109 همان چاپ شود.

پیروان نسطور حکیم بودند که در روزگار مامون ظهور کرد و بر حسب رای خویش بتصرف در انجیل ها پرداخت و این گروه در میان مسیحیان مشابه معتزله در میان مسلمانند.