اشنودنی

اشنودنی. [ اِ دَ / اُ دَ ] ( ص لیاقت ) لایق شنودن. قابل اصغا:
نه بنوشتنی بد نه بنمودنی
نه برخواندنی بد نه اشنودنی.فردوسی.

در خور شنیدن، لایق شنیدن: نه بشنودنی بُد نه بنمودنی / نه افگندنی بُد نه اشنودنی (فردوسی: ۵/۱۰۰ ).