اسفرنگی

لغت نامه دهخدا

اسفرنگی. [ اِ ف َ رَ ] ( اِخ ) مولانا سیف الدین الاعرج. از اهل اسفرنگ من توابع ماوراءالنهر. در خطه خوارزم نشو و نما کرد و در زمان ایل ارسلان خوارزمشاه از بخارا بخوارزم رفت و مداح سلطان محمدبن تکش که او را سنجر ثانی میخواندند بود و قصاید نیکو در مدح او نظم کرد و هشتادوپنج سال عمر یافت و در سنه 672 هَ.ق. در بخارا درگذشت. ده هزار بیت دیوانش دیده شده است. رجوع به سیف اسفرنگی شود.

فرهنگ فارسی

مولانا سیف الدین الاعرج

جمله سازی با اسفرنگی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در فصل پاییز که درختان پر از میوه‌های رنگارنگ هستند، خرید اسفرنگی رسیده و شیرین از بازار میوه می‌تواند لذت صبح‌های خنک را دوچندان کند.

💡 مادربزرگ با مهارت تمام، اسفرنگی‌های رسیده را پوست گرفت و آن‌ها را به صورت برش‌های نازک برای درست کردن دسر خانگی مورد علاقه ما آماده کرد.

💡 برخی از افراد ترجیح می‌دهند اسفرنگی را به صورت کامل و بدون پوست میل کنند تا از تمام ویتامین‌ها و فیبرهای موجود در آن بهره‌مند شوند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران