لغت نامه دهخدا
احناط. [ اِ ] ( ع مص ) احناط زرع؛ خداوند وقت درو شدن کشت. || اِحناط رِمث؛ سفید شدن و رسیدن و پخته شدن گیاه ِ رمث. || حنوط کردن مرده. حنوط پاشیدن بر میت. || مردن ( بصیغه مجهول ). ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟