ابن صصری

[ویکی فقه] اِبْن ِ صَصْری، نام افراد خاندانی دمشقی از محدثان، فقیهان، قاضیان و مدرسان شافعی در سده های ۵ - ۸ق /۱۱-۱۴م بودند.
اِبْن ِ صَصْری در منابع به صورت صَرْصَری، صَصُرّی، صَصَری نیز ضبط شده است.
ابن جوزی، عبدالرحمان، المنتظم، ج۸، ص۲۷۹، حیدرآباد دکن، ۱۳۵۹ق.
این خاندان در اصل از بین النهرین برخاسته اند و از مردم «بلد» یا «بلط» (ناحیه ای در بالای دجله در نزدیکی موصل ) بودند.
سمعانی، عبدالکریم، الانساب، ج۲، ص۳۰۶-۳۰۷، به کوشش عبدالرحمان بن یحیی معلمی، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۳ق /۱۹۶۳م.
بارزترین فرد از اولاد حسین، ابوالحسن علی بن حسین تغلبی (د محرم ۴۶۷/سپتامبر ۱۰۷۴) است که تنها آگاهی ما از وی این است که می دانیم او از تَمّام بن محمد رازی و عبدالرحمان بن عثمان استماع حدیث کرده است.
ابن عساکر، علی، تاریخ دمشق، ج۱۲، ص۲۴، نسخه عکسی موجود در کتابخانه مرکز.
...