ینوشه

ینوشه. [ ی َ ش َ / ش ِ ] ( اِ ) بیانکی می گوید: خبری که شنود و برد. ( یادداشت مؤلف ). آنکه به سخن غماز گوش کند. ( از شعوری ج 2 ورق 449 ). اما ظاهراً دگرگون شده نیوشه است از مصدر نیوشیدن. ( یادداشت لغت نامه ).

بیانکی می گوید: خبری که شنود و برد آنکه به سخن غماز گوش کند