لغت نامه دهخدا
یلمک. [ ی َ م َ ] ( اِ ) یلمه. قبا و معرب آن یلمق است. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به یلمه شود.
یلمک. [ ی َ م َ ] ( ع ص ) جوان توانا. ( منتهی الارب ). مرد جوان قوی وتوانا. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به یلمه و یلمق شود.
یلمک. [ ی َ م َ ] ( اِ ) یلمه. قبا و معرب آن یلمق است. ( یادداشت مؤلف ). و رجوع به یلمه شود.
یلمک. [ ی َ م َ ] ( ع ص ) جوان توانا. ( منتهی الارب ). مرد جوان قوی وتوانا. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به یلمه و یلمق شود.
جوان توانا مرد جوان قوی و توانا