گلو گرفتن
مترادفها
خفه کردن
متضادها
رها کردن، آزاد کردن
لغت نامه دهخدا
گلو گرفتن. [ گ ُ / گ َگ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) کنایه از آهنگ خفه کردن و کشتن. || کنایه از انتقام گرفتن:
آنگاه بیابند داد هر کس
مظلوم بگیرد گلوی ظلام.ناصرخسرو.بیگنهی تات کار پیش نیاید
وآنگه کت تب گلو گرفت گنهکار.ناصرخسرو.ور حسد گیرد ترا در ره گلو
در حسد ابلیس را باشد غلو.مولوی.
فرهنگ فارسی
۱ - ( مصدر ) گرفته شدن راه گلو گیر کردن چیز در گلو. ۲ - دچار رنج و الم و غصه شدن. ۳ - ( مصدر ) گرفتن و فشار دادن گلوی انسان یا جانوری را. ۴ - دچار رنج والم کردن.
جمله سازی با گلو گرفتن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 وقتی او خبر ناگهانی و بسیار تلخ از دست رفتن دوست صمیمیاش را شنید، ناگهان گلو گرفت و نتوانست حتی یک کلمه برای تسلیت بگوید.
💡 در لحظهای که سالن پر از صدای بلند تشویق شد، او از شدت هیجان ناگهان گلو گرفت و اشک در چشمان او حلقه زد.
💡 صحبت کردن در مورد خاطرات بسیار شیرین دوران کودکی باعث شد که او گلو بگیرد و نتواند صحبتهایش را به درستی به پایان برساند.