لغت نامه دهخدا
گزلقایه. [ گ ُ زَ ی َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان اسفندآباد بخش قروه شهرستان سنندج، واقع در 38هزارگزی شمال خاوری قروه و 9 هزارگزی شمال ندرشه. جلگه سردسیر، دارای 80 تن سکنه است. آب آنجا از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات، لبنیات، شغل اهالی زراعت و گله داری، صنایع دستی زنان قالیچه، جاجیم و گلیم بافی، راه آن مالرو است. نام صحیح آن گزل قیه یعنی تپه قشنگ ( بترکی ) است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 5 ).
