گروگذار
متضادها
گروگیر
لغت نامه دهخدا
گروگذار. [ گ ِ رَ / رُو گ ُ ] ( نف مرکب ) راهن. گرودهنده. آنکه چیزی را به رهن سپارد.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه چیزی را بعنوان گرو نزد کسی نهد گرو دهنده راهن.
گروگیر
گروگذار. [ گ ِ رَ / رُو گ ُ ] ( نف مرکب ) راهن. گرودهنده. آنکه چیزی را به رهن سپارد.
( صفت ) آنکه چیزی را بعنوان گرو نزد کسی نهد گرو دهنده راهن.