گردپای نشستن

لغت نامه دهخدا

گردپای نشستن. [ گ ِ ن ِ ش َ ت َ ] ( مص مرکب ) چهارزانو نشستن. مربع نشستن. احتباک. ( منتهی الارب ):
بنشست گردپای و حریفان فرونشاند
پیش کنیزکان و غلامان بر قطار.سوزنی.