لغت نامه دهخدا
گران دخل. [ گ ِ دَ ] ( ص مرکب ) پردرآمد. دارنده. پربهره:
کیست که از بخشش تو نیست گران دخل
کیست که از منت تو نیست گرانبار.فرخی.
گران دخل. [ گ ِ دَ ] ( ص مرکب ) پردرآمد. دارنده. پربهره:
کیست که از بخشش تو نیست گران دخل
کیست که از منت تو نیست گرانبار.فرخی.
پر در آمد پر بهره: کیست که از بخشش تو نیست گران دخل ? کیست که از منت تونیست گرانبار ? ( فرخی )