لغت نامه دهخدا
کوه گرفتگی. [ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ] ( حامص مرکب ) حالت تهوع و دوار سر که بعض مردم را در ارتفاعات دست دهد. تهوع در ارتفاعهای بسیار. سرگیجه و غثیان که بعض کسان را در ارتفاعات دست دهد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
کوه گرفتگی
فرهنگ فارسی
حالت تهوع و دوار سر که بعض مردم را در ارتفاعات دست دهد. تهوع در ارتفاعهای بسیار
فرهنگستان زبان و ادب
{mountain sickness} [گردشگری و جهانگردی] حالتی ناشی از کمبود اکسیژن در ارتفاعات کوهستان
