کندیره
لغت نامه دهخدا
( کندیرة ) کندیرة. [ ک ِ رَ ] ( ع اِمص ) درشتی و ستبری و غلظت و ضخامت. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال: انه لذو کندیرة. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با کندیره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در مراسمهای مذهبی و سنتی قدیمی، استفاده از دود کندیره برای ایجاد فضایی معنوی و آرامشبخش در میان حاضران بسیار رایج و معمول بود.
💡 عطاران قدیمی برای ساخت انواع روغنهای خوشبو و معطر، از مواد طبیعی مانند کندیره و سایر گیاهان دارویی و خوشبوکننده در ترکیب خود استفاده میکردند.
💡 بوی خوش و تند کندیره که در فضای اتاق پیچیده بود، باعث شد تا تمام حاضران احساس آرامش و آرامش روحی عمیقی را تجربه کنند.