کنانگی

لغت نامه دهخدا

کنانگی. [ک َ ن َ / ن ِ ] ( حامص ) کهنگی. کهنه بودن:
من بنده ٔ...ام و بنده شراب
در هر دو نوع عیب نباشد کنانگی.رضی الدین نیشابوری.و رجوع به کنانه شود.

کهنگی. کهنه بودن