لغت نامه دهخدا
کنارنگی. [ ک ُ / ک َ رَ ] ( حامص ) مقام مرزبانی. سرحدداری. حکومت. ( از فهرست ولف ):
چو بی ارز را نام دادیم و ارز
کنارنگی و پیل و مردان و مرز.فردوسی.به دیدار پیران و فرهنگیان
بزرگان که اند از کنارنگیان.فردوسی.رجوع به ایران در زمان ساسانیان چ 2 ص 189 و ماده بعد شود.
