کظه

لغت نامه دهخدا

( کظة ) کظة. [ ک ِظْ ظَ ] ( ع اِمص ) سیری. || پری شکم از طعام. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ).

سیری. پری شکم از طعام