لغت نامه دهخدا
کرکینه. [ ک ُ ن َ /ن ِ ] ( ص نسبی، اِ ) منسوب به کرک. کرکی:
ز باران کجا ترسد آن گرگ پیر
که کرکینه پوشد بجای حریر.نظامی.
کرکینه. [ ک ُ ن َ /ن ِ ] ( ص نسبی، اِ ) منسوب به کرک. کرکی:
ز باران کجا ترسد آن گرگ پیر
که کرکینه پوشد بجای حریر.نظامی.
منسوب به کرک کرکی